Naar inhoud springen
Gincave

Recensies GBR

Brockmans Gin: de bessengedreven gin die de meningen verdeelt

Brockmans is de donkerfruitige gin van braam en blauwe bes die mensen ofwel geweldig vinden ofwel te zoet. Hoe hij smaakt, hoe je hem drinkt en voor wie hij is.

Door de redactie van Gincave · 3 min lezen
Brockmans Gin: de bessengedreven gin die de meningen verdeelt

Brockmans is een van die gins die mensen omschrijven voordat ze hem benoemen: “die donkere, met de bessen.” Hij leunt harder op fruit dan vrijwel elke reguliere gin, en dat maakt hem echt verdeeldheid zaaiend. Voor sommigen is hij zacht, modern en lekker weg; voor anderen is het nauwelijks nog een gin. Beide kampen hebben een punt, en in welk kamp je belandt hangt helemaal af van wat je wilt dat gin is.

Hoe hij smaakt

De kop is donker fruit. Braam en blauwe bes domineren de neus en lopen door in het gehemelte, ondersteund door een zachte, bijna snoepachtige zoetheid en een warme vlaag koriander. De jeneverbes is aanwezig, maar zit ver achter het fruit in plaats van voorop, wat het tegenovergestelde is van een London Dry. De afdronk is zacht en afgerond, met heel weinig van de droge, dennige beet die een klassieke gin achterlaat.

Puur gedronken is hij zacht en toegankelijk, dichter bij een fruitgedreven sipping spirit dan bij een scherpe droge gin. Precies die zachtheid is wat zijn fans waarderen en wat zijn critici bedoelen als ze hem zoet noemen.

Hoe hij wordt gemaakt

Brockmans bouwt die signatuur op blauwe bessen en bramen naast een vrij klassiek pakket botanicals, waarbij koriander en amandel de afgeronde, licht marsepeinachtige zachtheid toevoegen die hem definieert. Gebotteld op 40% is hij bewust toegankelijk in plaats van stevig. Dit is een gin die is ontworpen op zachtheid, en op zijn eigen voorwaarden slaagt hij daarin.

Hoe je hem drinkt

Brockmans beloont het uitspelen van zijn sterke punten en bestraft het behandelen als een London Dry.

  • Gin-tonic: uitstekend, met een lichte tonic en verse bramen of een partje roze grapefruit in plaats van limoen. De fruitgarnituur versterkt wat er al is.
  • Donkerfruitige cocktails: hij schittert in een Bramble of in alles wat rond bessen is opgebouwd, waar zijn karakter een troef wordt in plaats van een verrassing.
  • Vermijd een kurkdroge Martini. Met niets om zich achter te verschuilen neemt de zoetheid het over en verliest het drankje zijn ruggengraat. Dit is niet de gin voor een klassieke droge Martini, en doen alsof dat wel zo is bewijst hem geen dienst.

Het oordeel

Brockmans is ergens heel goed in, in precies één ding, en eerlijk daarover. Wil je een zachte, fruitgedreven gin voor makkelijke gin-tonics en bessencocktails, dan is hij moeilijk te verslaan en verdient hij zijn aanhang. Wil je jeneverbes voorop, of een gin die schoon verdwijnt in een droge Martini, kijk dan elders. Beoordeeld op wat hij zich voorneemt in plaats van op wat een traditionalist van hem wil, verdient hij zijn plek - weet alleen voor welk kamp je koopt.

✻

Ook de moeite waard