Recensies GBR
The Botanist Islay Dry Gin: 22 gefoerageerde botanicals, beoordeeld
The Botanist is de enige gin van Islay, gebouwd op 22 met de hand verzamelde eilandbotanicals. Hoe het smaakt, wat het foerageren toevoegt en hoe je het drinkt.
Islay staat bekend om rokerige whisky, dus een delicate, kruidige gin van het eiland is een verrassing, en dat is precies wat The Botanist interessant maakt. Gemaakt door de Bruichladdich-distilleerderij, is hij gebouwd op negen klassieke ginbotanicals plus tweeëntwintig andere die met de hand op Islay zelf worden verzameld. Dat verhaal zou makkelijk marketing kunnen zijn, maar de gin maakt het waar: dit is een werkelijk complexe, gelaagde alcohol en een van de beste eigentijdse gins op het schap.
Hoe het smaakt
Waar een London Dry een zuivere, gerichte uitspraak is, is The Botanist een akkoord. Jeneverbes is aanwezig, stevig en netjes, maar eromheen ligt een hele weide: menthol en munt, kamille en citroenmelisse, gaspeldoorn en heide, een zachte bloemige zoetheid en een groene, kruidige, bijna theeachtige diepte. Hij is aromatisch en een tikje wild, waarbij de botanicals in golven aankomen in plaats van allemaal tegelijk.
Met 46% heeft hij echte aanwezigheid. Het hogere alcoholpercentage draagt al die delicate tonen en voorkomt dat ze onder het ijs instorten, en de afdronk is lang, verwarmend en kruidig. Dit is een gin om de tijd mee te nemen.
Wat het foerageren daadwerkelijk toevoegt
De tweeëntwintig Islay-botanicals zijn de hele kern, en ze zijn geen gimmick. Zij zijn wat de gin zijn kenmerkende kruidige, bloemige, licht ongetemde karakter geeft, het gevoel dat je een specifieke plek proeft in plaats van een recept. Verzameld over de venen, heuvels en kustlijn van het eiland, duwen ze de smaak weg van de citrus-en-jeneverbesconventie en richting iets groeners en aromatischers. Of dat de premiumprijs rechtvaardigt is een kwestie van smaak, maar de complexiteit is echt en elders moeilijk te vinden.
Hoe je het drinkt
Dit is een gin die terughoudendheid beloont, want hem verdrinken verspilt waar je voor betaald hebt.
- Met een lichte tonic: een zuivere, neutrale tonic en een takje verse munt of tijm, niets met veel citrus, laat de gefoerageerde botanicals naar voren komen. Een takje rozemarijn werkt prachtig.
- In een Martini: geroerd en zeer koud maakt hij een opmerkelijke, kruidige Martini die elke laag laat zien. Dit is misschien zijn beste gebruik.
- Niet begraven in een zoete of gearomatiseerde mixer: de hele aantrekkingskracht is nuance, en een luidruchtige mixer vlakt die af.
Het oordeel
The Botanist is een premiumgin die zijn prijs verdient door werkelijke complexiteit in plaats van verpakking. Hij is kruidig, aromatisch en onmiskenbaar een product van zijn eiland, en hij beloont aandacht op een manier die alledaagse gins niet doen. Het is niet de fles voor een achteloze gin-tonic met veel citrus, en hij kost daarnaar. Maar als gin om van te genieten, in een ingetogen gin-tonic of een koude Martini, is hij uitstekend, en een maatstaf voor wat eigentijdse gin kan zijn.
Ook de moeite waard
Brockmans Gin: de bessengedreven gin die de meningen verdeelt
Brockmans is de donkerfruitige gin van braam en blauwe bes die mensen ofwel geweldig vinden ofwel te zoet. Hoe hij smaakt, hoe je hem drinkt en voor wie hij is.
Beefeater London Dry Gin: de klassieke maatstaf, beoordeeld
Beefeater is de no-nonsense London Dry die bartenders vertrouwen en drinkers onderschatten. Hoe het smaakt, waarom het zo goed geprijsd is en hoe je het drinkt.
Tanqueray No. Ten: de premium London Dry, uitgelegd
De frisse-citrusvariant van de klassieke gin, gedistilleerd met hele grapefruits en kamille in een kleine ketel. Hoe No. Ten de keuze van de barman werd.