Naar inhoud springen
Gincave

Gidsen

Veldgids voor gin-botanicals: wat gin naar gin laat smaken

De botanicals achter elke gin - jeneverbes, koriander, engelwortel, citrus en de rest. Wat elk bijdraagt en hoe ze samen tot een afgeronde gin komen.

Door de redactie van Gincave · 5 min lezen
Veldgids voor gin-botanicals: wat gin naar gin laat smaken

Elke gin-review heeft het over botanicals - jeneverbes dit, engelwortel dat, tonen van koriander en iris - maar legt zelden uit wat dat alles eigenlijk betekent. Botanicals zijn simpelweg de planten, zaden, wortels, basten en schillen die gin op smaak brengen, en de belangrijkste kennen verandert hoe je hem proeft. Zodra je weet dat jeneverbes de den brengt, koriander de citrus-kruidigheid en engelwortel alles samenbindt, houdt de smaak van een gin op een mysterie te zijn en wordt hij een recept dat je kunt lezen. Dit is een veldgids voor de botanicals die ertoe doen.

Wettelijk moet gin overwegend naar jeneverbes smaken - dat is het ene niet-onderhandelbare punt. Al het andere is de keuze van de distilleerder, en het samenspel tussen een handvol klassieke ondersteunende botanicals en een paar onderscheidende is wat elke gin zijn karakter geeft. De meeste gins gebruiken ergens tussen de zes en een dozijn; sommige veertig of meer. Maar het kerngezelschap is klein, en dat kennen dekt het overgrote deel van wat je zult proeven.

De onmisbare

  • Jeneverbes ís gin. Het is de enige botanical die de wet vereist, en de enige die de leiding moet hebben. Jeneverbessen (eigenlijk de kegels van een altijdgroene struik) geven gin zijn bepalende dennige, harsachtige, licht peperige karakter - die frisse, bosachtige toon die je meteen als “gin” herkent. Een jeneverbesgedreven gin is een klassieke London Dry; een gin waarin de jeneverbes een bijrol speelt, is een hedendaagse stijl. Al het andere in het recept bestaat om de jeneverbes te omlijsten.

Het klassieke ondersteunende gezelschap

Deze vier komen in vrijwel elke traditionele gin voor en vormen samen met de jeneverbes de ruggengraat.

  • Korianderzaad is na jeneverbes de meest voorkomende botanical. Het brengt een warme, citrusachtige, licht kruidige toon - citroenachtig en peperig tegelijk - die de jeneverbes optilt en verheldert. Smaakt een gin fris en warm, dan is koriander meestal de reden.

  • Engelwortel is de grote harmoniseerder. Op zichzelf is hij aards, droog en licht muskusachtig, maar zijn echte taak is de andere botanicals samen te binden en de gin structuur en een droge afdronk te geven. Je proeft engelwortel zelden rechtstreeks; je merkt zijn afwezigheid.

  • Iriswortel (van de irisbloem) werkt vergelijkbaar als fixatief, houdt de aroma’s samen en voegt een subtiele, poederige, bloemige aardsheid toe. Net als engelwortel gaat het meer om cohesie dan om een smaak die je kunt benoemen.

  • Citrusschil (citroen en sinaasappel, meestal gedroogd) brengt helderheid en frisheid. Citroenschil verscherpt, zoete sinaasappelschil rondt af. De meeste gins gebruiken een van beide of allebei, en ze zijn een groot deel van de reden waarom gin en citrusgarnituren zo goed samengaan.

De aromatische extra’s

Voorbij de kern grijpen distilleerders naar deze om karakter toe te voegen.

  • Kardemom voegt een warme, aromatische, licht citrusachtige kruidigheid toe - geurig en exotisch. Komt veel voor in hedendaagse en mediterrane gins.

  • Cassia en kaneel brengen warme, zoete, houtige kruidigheid. Een beetje voegt diepte en een behaaglijke warmte toe.

  • Zoethout draagt een subtiele zoetheid en een gladde, afrondende textuur bij, waardoor de afdronk zachter wordt zonder duidelijk naar zoethout te smaken.

  • Amandel voegt een zachte, nootachtige, marsepeinachtige rondheid en body toe.

De onderscheidende

Deze geven individuele gins hun handtekening.

  • Paradijskorrels en cubebe zijn peperige botanicals die een zachte warmte en tinteling toevoegen - de zachte peper van Bombay Sapphire komt hiervandaan.

  • Sansho-peper, yuzu en groene thee bepalen Japanse gins als Roku en geven dat heldere, tintelende, uitgesproken niet-Europese karakter.

  • Komkommer en roos zijn de handtekening van Hendrick’s en leveren een zachte, bloemige, verfrissende stijl op, anders dan een klassieke gin.

  • Lokale en gefoeragerde botanicals - heide, gaspeldoorn en moerasspirea in Schotse gin, inheemse lemon myrtle en finger lime in Australische gin - geven moderne craft gins hun gevoel van plaats.

Hoe ze samenwerken

Een gin is geen lijst smaken maar een blend, en de kunst zit in de balans. Jeneverbes leidt; koriander en citrus verhelderen; engelwortel en iris houden het samen en maken de afdronk droog; de aromatische en onderscheidende botanicals voegen het karakter toe dat de ene gin van de andere onderscheidt. Een klassieke London Dry houdt de balans stevig richting de jeneverbes en het klassieke gezelschap. Een hedendaagse gin trekt hem richting de onderscheidende botanicals en verzacht de jeneverbes. Geen van beide is beter - het zijn verschillende balansen van hetzelfde basispalet.

De conclusie

Een gins botanicals lezen is een vaardigheid die het hebben waard is, en de woordenschat is kleiner dan hij lijkt. Jeneverbes is de constante; koriander en citrus doen het verhelderen; engelwortel en iris houden stilletjes alles samen; en de aromatische en kenmerkende botanicals - kardemom, peper, komkommer, yuzu, gefoeragerde lokale planten - zijn waar een gin zijn individuele stem vindt. Probeer de volgende keer dat je een gin proeft eerst de jeneverbes eruit te pikken, dan de citrus-kruidigheid van koriander, en dan welke onderscheidende toon hem ook apart zet. Zodra je dat kunt, wordt elke gin een recept dat je kunt lezen, en wordt er een kiezen waar je van zult houden een stuk makkelijker.

✻

Ook de moeite waard