Naar inhoud springen
Gincave

Recensies GBR

Gordon's: een eerlijke blik op 's werelds bestverkochte gin

's Werelds bestverkochte gin, zonder snobisme beoordeeld. Productie, smaak, de lagere sterkte van 37,5% en waarom hij in een gin-tonic hoort en niet in een Martini.

Door de redactie van Gincave · 5 min lezen
Gordon's: een eerlijke blik op 's werelds bestverkochte gin

Gordon’s is de gin die bijna iedereen heeft gedronken en bijna niemand serieus recenseert. Het is de bestverkochte Londense gin ter wereld, de fles achter talloze gin-tonics in de kroeg, en juist omdat hij zo gewoon is, wordt hij vaak over het hoofd gezien door liefhebbers die achter craft-labels aan jagen. Dat is een vergissing die het corrigeren waard is. Gordon’s is geen geweldige gin, maar het is een werkelijk nuttige, en precies begrijpen wat hij goed doet - en waar hij tekortschiet - vertelt je meer over alledaagse gin dan welke boetiekfles ook.

De productie

Gordon’s dateert uit 1769, toen Alexander Gordon zijn distilleerderij in Londen oprichtte, wat hem een van de oudste ononderbroken geproduceerde gins ter wereld maakt. Hij is nu eigendom van Diageo en wordt op schaal geproduceerd voor een wereldmarkt. Het recept is een bewaakt geheim, maar het karakter is klassiek London Dry: jeneverbesgeleid, met koriander, engelwortel en zoethout onder de ondersteunende botanicals, plus citrus.

Het allerbelangrijkste feit over Gordon’s is zijn sterkte, en het is gemakkelijk te missen. In het VK en een groot deel van Europa wordt standaard Gordon’s gebotteld op slechts 37,5% alcohol - het wettelijke minimum voor gin - merkbaar lager dan Beefeater (40%) of Tanqueray (43,1%). Export- en travel-retailversies zijn vaak 40% of hoger, maar de fles die je in een Britse supermarkt koopt, is waarschijnlijk de 37,5%. Die lagere sterkte doet ertoe: ze betekent minder alcohol om de botanicals te dragen, dus Gordon’s smaakt zachter en dunner dan zijn krachtiger rivalen, en hij verdunt sneller in een drank. Het is niet precies een gebrek, maar het is waarom Gordon’s lijkt te verdwijnen waar een gin met hogere sterkte standhoudt.

Waar hij naar smaakt

Gordon’s is klassiek van vorm maar bescheiden in intensiteit.

  • Jeneverbes leidt, maar zacht. Hij is herkenbaar een London Dry, dennig van profiel, zonder de punch van zijn rivalen met hogere sterkte.
  • Citrus en een lichte kruidigheid volgen. Koriander en citrus geven hem een vertrouwde, ongecompliceerde helderheid.
  • De afdronk is kort en schoon. Er is weinig complexiteit of blijvend karakter; hij doet zijn werk en gaat uit de weg.
  • Puur kan hij iets dun smaken. De sterkte van 37,5% laat zich zien als je hem onverdund nipt - er is niet veel body.

Het algehele karakter: een eenvoudige, schone, jeneverbesgeleide gin zonder ruwe kantjes en zonder grote diepte. Hij is bekwaam in plaats van karaktervol, wat voor zijn doel precies goed is.

Hoe hij in de markt staat

Gordon’s zit in de value-tier en is doorgaans een van de goedkoopste herkenbare gins in het schap. In het VK ligt de retailprijs doorgaans tussen 14 en 18 pond, in de VS tussen 18 en 22 dollar, met Europese prijzen in grote lijnen vergelijkbaar. Hij concurreert op prijs, alomtegenwoordigheid en vertrouwdheid in plaats van kwaliteit.

De concurrentie:

  • Beefeater is de voor de hand liggende stap omhoog, en maar een beetje duurder. Beefeater is krachtiger, hoger van sterkte (40%) en in bijna elk opzicht beter gemaakt. Voor een kleine prijsverhoging krijg je een merkbaar betere gin, en daarom is Beefeater de value-keus die wij meestal boven Gordon’s aanraden.

  • Tanqueray is een verdere stap omhoog in zowel prijs als intensiteit, en duidelijk superieur voor cocktails.

  • Huismerkgins van supermarkten evenaren of verslaan Gordon’s vaak tegen een vergelijkbare of lagere prijs, wat het weten waard is als je puur op waarde koopt.

Voor wie aan dit uiteinde van het schap kiest, is Gordon’s een veilige, vertrouwde optie, maar zelden de beste waarde - Beefeater wint meestal voor een beetje meer, en bekroonde supermarktflessen winnen vaak voor hetzelfde geld of minder.

Wat je ermee doet

Gin-tonic. Het natuurlijke thuis van Gordon’s, en waar hij het meeste hout snijdt. Met een goede tonic, ruim ijs en een partje limoen maakt hij een prima, pretentieloze gin-tonic. Bouw hem stevig op om de lagere sterkte te compenseren. Dit is de drank waarvoor Gordon’s gemaakt is.

Martini. Niet aanbevolen. De sterkte van 37,5% en het bescheiden karakter maken dat een Gordon’s-Martini dun en verwaterd smaakt als hij koud is - een drank die zo bloot ligt, wil een krachtiger gin met hogere sterkte. Gebruik in plaats daarvan Tanqueray of Beefeater.

Negroni. Acceptabel maar niet ideaal. De gin raakt enigszins verloren tegen Campari en vermout; een krachtiger gin houdt beter stand. Prima in geval van nood, maar niet de gin om naar te grijpen.

Batch- en feestdranken. Hier is Gordon’s werkelijk verstandig. Als je een kan gin-tonics of een punch voor een groep maakt, maken zijn lage prijs en onaanstootgevende karakter hem een praktische keus - niemand zal klagen, en je verspilt geen premiumfles in een gemengde drank.

Het eerlijke oordeel

Gordon’s is een prima alledaagse gin die noch zo slecht is als snobs suggereren, noch zo goed als zijn verkoopcijfers doen vermoeden. Hij is goedkoop, vertrouwd en volledig bekwaam in een gin-tonic, wat is waarvoor de meeste mensen hem kopen. Zijn lagere Britse sterkte van 37,5% is het ding om te weten: ze maakt Gordon’s zachter en dunner dan zijn rivalen, prima in een lange drank maar zwak in een Martini.

De eerlijke aanbeveling is dat Beefeater voor een beetje meer geld een duidelijk betere gin is en de slimmere koop, en dat bekroonde supermarktflessen Gordon’s op waarde vaak ronduit verslaan. Maar wil je een goedkope, betrouwbare gin zonder verrassingen voor casual gin-tonics en grote batchdranken, dan doet Gordon’s het werk dat hij al 250 jaar klaagloos doet. Vraag hem alleen niet om een Martini te dragen.

✻

Ook de moeite waard