Naar inhoud springen
Gincave

Recensies GBR

Sipsmith Gin: de Londense distilleerderij die een traditie heropstartte

De eerste nieuwe koperen-ketel gindistilleerderij in centraal Londen in 189 jaar. Hoe Sipsmith langs de Britse distilleerwetten praatte en wat ze nu maken.

Door de redactie van Gincave · 8 min lezen
Sipsmith Gin: de Londense distilleerderij die een traditie heropstartte

Sipsmith is de gindistilleerderij die Groot-Brittannië feitelijk dwong zijn distilleerwetten te moderniseren. Toen oprichters Sam Galsworthy, Fairfax Hall en Jared Brown in 2007 een aanvraag indienden om een kleine koperen-ketel gindistilleerderij te beginnen in Hammersmith, West-Londen, stond het regelgevende kader hun dat in de weg - de Britse accijnswet verbood sinds de jaren 1820 in de praktijk kleine ketels (onder de 1.800 liter), vanuit de aanname dat die voor illegaal zwartstoken waren. Na een twee jaar durende juridische en lobbycampagne werd de wet in 2009 gewijzigd, en begon Sipsmith met commerciële productie. Zij waren de eerste nieuwe koperen-ketel gindistilleerderij in centraal Londen sinds 1820. Alles wat daarna volgde in de Britse ambachtelijke ginbeweging - honderden nieuwe producenten, de hedendaagse London Dry-heropleving, de legitimering van productie in kleine batches - is terug te voeren op deze overwinning op de regelgeving.

De producent

Sipsmith werd opgericht door drie vrienden met een achtergrond in de marketing en journalistiek van gedistilleerd:

  • Sam Galsworthy - achtergrond in drankmarketing bij Pernod Ricard
  • Fairfax Hall - achtergrond in de verkoop van gedistilleerd en merkontwikkeling
  • Jared Brown - drankjournalist en historicus die uitgebreid over gin had geschreven

Het drietal zette zich specifiek in om het distilleren van gin in kleine batches in Londen nieuw leven in te blazen. De horde was de Britse beperking op ketelgrootte: de Customs and Excise Act van 1823 bepaalde dat geen enkele distilleerderij een ketel onder de 1.800 liter mocht gebruiken. De bedoeling was geweest om het innen van accijns eenvoudiger te maken (grote ketels waren makkelijker te controleren dan kleine), maar het praktische effect tegen de jaren 2000 was dat elke ginproductie op ambachtelijke schaal werd verhinderd. Bestaande Londense ginproducenten (Gordon’s, Beefeater, de productie van Tanqueray in centraal Londen) werkten op industriële schaal; kleinere productie was simpelweg niet toegestaan.

Sipsmith bracht 2007-2009 door met lobbyen bij HM Revenue and Customs om de regelgeving aan te passen. Het argument: productie in kleine batches kende duidelijke vraag van de consument, de oorspronkelijke rechtvaardiging uit de jaren 1820 gold niet meer (moderne controlemethoden maakten het innen van accijns bij kleine ketels eenvoudig), en de Britse renaissance van ambachtelijk eten en drinken werd verhinderd door archaïsche wetgeving. De argumenten sloegen aan. Eind 2008 werd de regelgeving aangepast om kleinere ketels toe te staan. Sipsmith begon in 2009 met productie vanuit een voormalige garage in Hammersmith, met een koperen ketel genaamd “Prudence” (250 liter).

Het bedrijf werd in 2016 overgenomen door Beam Suntory (nu Suntory Global Spirits, dat ook Roku bezit). De productie is sindsdien aanzienlijk opgeschaald. De garageoperatie in Hammersmith verhuisde in 2014 naar een grotere locatie in Chiswick, en het merk wordt nu in meer dan 40 landen gedistribueerd.

Het assortiment

Sipsmith produceert meerdere ginexpressies:

London Dry Gin (41,6% ABV). Het vlaggenschip - klassieke London Dry-stijl met tien botanicals (jeneverbes, koriander, angelicawortel, iriswortel, zoethout, amandel, cassia, kaneel, sinaasappelschil, citroenschil). Ontworpen als een veelzijdige cocktailgin in de traditionele, jeneverbes-voorwaartse stijl.

VJOP - Very Junipery Over Proof (57,7% ABV). De interessantste Sipsmith-expressie. Hoger in alcohol met aanzienlijk meer jeneverbes - zowel meer jeneverbessen in het recept als een langere maceratietijd. Het resultaat is werkelijk jeneverbes-voorwaarts op een manier die de meeste hedendaagse gins niet zijn. VJOP werkt uitzonderlijk goed in spirit-forward cocktails (Negroni, Martinez) waar het jeneverbeskarakter het kan opnemen tegen bittere modifiers.

Sloe Gin. Gemaakt door sleepruimen (kleine wilde pruimen) te macereren in Sipsmith London Dry. Zoet, fruitig, laag in alcohol (doorgaans 29% ABV). Vooral gebruikt in wintercocktails (Sloe Gin Fizz) of puur gedronken.

Lemon Drizzle. Een gearomatiseerde gin met citroenrasp en Siciliaanse citroenen. Licht, citrusvoorwaarts, ontworpen voor zomers drinken.

Strawberry Smash. Seizoensexpressie met aardbeienkarakter. Beperkte productie.

Voor deze review ligt de focus op de London Dry en VJOP, de twee expressies die Sipsmiths serieuze cocktailkwaliteiten vertegenwoordigen.

Hoe Sipsmith London Dry smaakt

De Sipsmith London Dry is een klassieke, jeneverbes-voorwaartse, gebalanceerde London Dry - en zit, zoals bedoeld, grofweg in dezelfde smaakruimte als Beefeater of Tanqueray. De verschillen met die producenten zijn subtiel:

  • Iets zachter in de mond dan Beefeater. Sipsmith gebruikt overal koperen pot-stills (geen kolomstills), wat een vollere textuur oplevert.
  • Terughoudender citrus dan Tanqueray. De London Dry van Sipsmith gebruikt zoete sinaasappelschil in plaats van bittere sinaasappel, wat een zachter citruskarakter geeft.
  • Duidelijke jeneverbesleiding met ondersteunende koriander en angelica. Dit is herkenbaar klassieke gin, niet hedendaags.

Difford’s Guide omschrijft hem als “een schone, gebalanceerde, klassieke London Dry met jeneverbes-geleid karakter en een zachte, licht zoete afdronk.”

Het smaakprofiel: jeneverbesachtig in de neus met subtiele florale tonen, jeneverbes-voorwaarts in het glas met citrus en dennenkarakter, een licht zoete afdronk door het zoethout. Het drankje vraagt om geroerde cocktails en gin-tonics, eerder dan om spirit-forward toepassingen.

Hoe VJOP smaakt

VJOP (Very Junipery Over Proof) is een ander verhaal. Op 57,7% ABV met aanzienlijk meer jeneverbes is VJOP een bewust agressieve gin, ontworpen voor cocktails waarin de gin zich moet laten gelden.

Het karakter:

  • Intense jeneverbes - meer jeneverbes dan bijna elke andere commerciële gin
  • Hoger alcoholpercentage geeft meer gewicht - 57,7% ABV betekent dat de gin niet verdwijnt in een cocktail
  • Dennen- en harsachtige tonen - het hoge jeneverbesgehalte levert een bosachtig karakter op
  • Minder citrus, minder floraal - de ondersteunende botanicals zijn bewust teruggetrokken

VJOP is een van de weinige gins die voldoet aan de navy strength-specificatie (57% ABV) én tegelijk uitgesproken jeneverbes-voorwaarts is. De meeste navy strength-gins benadrukken het alcoholgehalte; VJOP benadrukt de jeneverbes. Dat maakt hem bijzonder geschikt voor:

  • Negroni’s - de hoge jeneverbes en het hoge alcoholpercentage kunnen het opnemen tegen Campari zonder te verdwijnen
  • Martinez - de klassieke negentiende-eeuwse cocktail die om spirit-forward gin vraagt
  • Cocktails in Boulevardier-stijl - elk geroerd drankje met stevige bittere of vermoutcomponenten

Hij werkt minder goed in:

  • Gin-tonics - de intensiteit overweldigt de tonic
  • Lichte citruscocktails - de jeneverbes vecht met de citrus
  • Aperitiefformats - te agressief voor terloops drinken

VJOP is een gespecialiseerd gereedschap. Maak je regelmatig Negroni’s, dan is het een van de beste gins om op de plank te hebben. Voor algemeen gebruik is de standaard London Dry veelzijdiger.

Hoe Sipsmith zich verhoudt tot de concurrentie

Sipsmith neemt de premium-klassieke positie in op de Britse ginmarkt:

  • vs. Beefeater (~£20 in het VK) - de Sipsmith London Dry is verfijnder en 50% duurder (£30). De meerprijs waard voor cocktailgebruik, minder duidelijk anders voor een gin-tonic.

  • vs. Tanqueray (~£25 in het VK) - directe concurrent. Sipsmith heeft een iets ronder karakter; Tanqueray net iets meer citrusbite. Beide zijn uitstekend, beide zijn klassiek, beide zijn betrouwbaar. Kies die welke je lokale winkel tegen de betere prijs voert.

  • vs. Plymouth (~£28 in het VK) - andere stijlen. Plymouth heeft meer wortelkarakter en een iets zoeter profiel; Sipsmith is droger en meer jeneverbes-geleid. Plymouth voor klassieke cocktails van vóór de drooglegging (Martinez, Aviation); Sipsmith voor algemeen gebruik.

  • vs. Tanqueray No. Ten (~£32-35) - Tanqueray No. Ten is frisser en meer citrusvoorwaarts; Sipsmith is een traditionelere London Dry. No. Ten voor Martini’s; Sipsmith voor Negroni’s en algemeen nut.

  • vs. Hendrick’s (~£30) - totaal verschillende stijlen. Hendrick’s is hedendaags floraal; Sipsmith is klassiek jeneverbes. Je zou ze allebei willen als je het kunt betalen, maar als je moet kiezen, is Sipsmith het veelzijdigere cocktailgereedschap.

De prijzen variëren sterk per regio. Sipsmith kost in IJsland of de Scandinavische markten doorgaans 30-40% meer dan de Britse prijs, door alcoholaccijnzen en importkosten.

Waar hij een plek verdient

Voor een kleine thuisbar (de opstelling met drie flessen) is Sipsmith London Dry een legitieme keuze als de klassieke werkpaardgin. Hij is iets duurder dan voor een werkpaard nodig is, maar de kwaliteit is echt.

Voor een verder ontwikkelde thuisbar verdient Sipsmith VJOP zijn plek als specialist. Maak je regelmatig spirit-forward geroerde cocktails, dan zijn het hogere alcoholpercentage en jeneverbesgehalte werkelijk nuttige gereedschappen.

Voor wie de moderne Britse ambachtelijke distilleerbeweging waardeert en de oprichters ervan wil steunen, heeft Sipsmith een historisch belang dat verder reikt dan de kwaliteit van welke individuele fles dan ook. Zij maakten het ambachtelijk distilleren van gin in Groot-Brittannië letterlijk opnieuw legaal. Het product is goed; de nalatenschap is aanzienlijk.

Het eerlijke oordeel

Sipsmith London Dry is een hoogwaardige, klassieke London Dry die effectief concurreert met de massamarktalternatieven (Beefeater, Tanqueray, Gordon’s). Hij is niet radicaal innovatief - hij is, zoals bedoeld, een traditioneel product dat zorgvuldig gemaakt is. Het pleidooi ervoor is rechttoe rechtaan: beter dan de massamarktalternatieven, gemaakt door mensen die om gin geven, eerlijk geprijsd voor de kwaliteit.

VJOP is het karaktervollere product. Weinig gins verbinden zich zo expliciet aan een hoge jeneverbesconcentratie gecombineerd met een hoog alcoholpercentage. Voor drinkers die vinden dat moderne gin te veel van zijn jeneverbeskarakter is kwijtgeraakt, is VJOP iets dat dicht bij een correctie komt. Hij is niet voor iedereen - de intensiteit is echt - maar voor de juiste toepassingen doet niets anders precies wat hij doet.

Het historische belang van Sipsmith valt moeilijk te overdrijven. Zonder de regelgevingsstrijd die Sipsmith in 2007-2009 voerde, zou de Britse ambachtelijke ginscene van de jaren 2010 en 2020 niet in haar huidige vorm bestaan. De meeste kleine distilleerderijen die vandaag actief zijn, hebben aan Sipsmith een schuld te danken voor het juridische precedent dat zij schiepen. Dat is niet waarom je een fles zou kopen - de kwaliteit moet de aankoop rechtvaardigen - maar het is een redelijk bijkomend argument om er een in de kast te houden.

✻

Ook de moeite waard