Naar inhoud springen
Gincave

Wereld JPN

Japanse gin: de nieuwe stijl en zijn botanicals van binnenuit

Japanse gin verbindt London Dry-techniek met yuzu, sansho-peper, shiso en sencha. Wat de stijl onderscheidt, de flessen die hem bepaalden en hoe je hem drinkt.

Door de redactie van Gincave · 3 min lezen
Japanse gin: de nieuwe stijl en zijn botanicals van binnenuit

Japan kwam laat bij gin en herdefinieerde hem vervolgens. In amper een decennium namen een handvol distilleerders het London Dry-sjabloon, wisselden een kabinet aan inheemse Japanse botanicals in, en pasten de obsessieve ambachtelijke aanpak van het land toe. Het resultaat is een geheel eigen stijl: precies, aromatisch en onmiskenbaar Japans, en een van de interessantste dingen die gin deze eeuw zijn overkomen.

Wat hem onderscheidt

Een Japanse gin moet nog steeds voorop gaan met jeneverbes om gin genoemd te mogen worden, maar rond die kern put hij uit ingrediënten die je in een Plymouth of een London Dry niet zult vinden. Yuzu en andere Japanse citrus geven een geurige, bloemige scherpte die heel anders is dan citroen of sinaasappel. Sansho-peper voegt een heldere, tintelende, bijna citrusachtige kruidigheid toe. Shiso brengt een groene, kruidige, muntige toon; sakura (kersenbloesem) een delicate bloemige zoetheid; en sencha of gyokuro groene thee een hartige, licht tanninerijke diepte die blijft hangen in de afdronk.

De aanpak telt net zoveel als de ingrediënten. Japanse distilleerders neigen ernaar de botanicals apart te distilleren en de resulterende alcoholen te blenden, op zoek naar balans en helderheid zoals een whiskyblender dat zou doen. De gins die hieruit voortkomen zijn gelaagd en weloverwogen in plaats van luidruchtig.

De flessen die de stijl bepaalden

Ki No Bi, gemaakt in Kyoto, is het referentiepunt: opgebouwd rond yuzu, hinoki-hout, bamboe, sansho en gyokuro-thee, en gedistilleerd in botanicalgroepen die daarna worden geblend. Roku, van drankengigant Suntory, bracht de stijl binnen handbereik, met zes Japanse botanicals waaronder sakura-bloesem en -blad, yuzu, sencha en sansho, in een kenmerkende zeshoekige fles. Anderen, van Nikka’s Coffey Gin tot de Sakurao-distilleerderij aan de Seto-binnenzee, hebben het bereik verder opgerekt. Samen maakten ze van “Japanse gin” een erkende categorie in plaats van een curiositeit.

Hoe je hem drinkt

De verleiding is om deze delicate botanicals te verliezen in een zware mixer, dus behandel ze voorzichtig.

  • Met een lichte tonic of soda: een zuivere soda en een twist van verse yuzu of pompelmoes laat de citrus en thee doorkomen. Veel Japanse gins zijn gebouwd voor dit soort terughoudendheid.
  • In een Martini: de precisie en aromatiek van een gin als Ki No Bi maken een uitzonderlijke, geurige Martini, geroerd en zeer koud geserveerd.
  • Niet verdronken in een zoete mixer: dit zijn gins om te proeven, niet om te maskeren. Als je de botanicals niet kunt waarnemen, heb je te veel van al het andere gebruikt.

De conclusie

Japanse gin nam een Brits idee en maakte er iets werkelijk nieuws van: de ruggengraat van jeneverbes gewikkeld in yuzu, sansho, shiso en groene thee, samengesteld met de zorg van een blendkamer. Hij is niet goedkoop, en hij is niet bedoeld voor een achteloze gin-tonic. Schenk hem met een lichte hand en een goede mixer, en hij biedt een van de meest kenmerkende drinkervaringen in gin van vandaag.

✻

Ook de moeite waard