Naar inhoud springen
Gincave

Distilleerderijen JPN

In Ki No Bi: waar Kyoto-botanicals de London Dry-traditie ontmoeten

Het verhaal van The Kyoto Distillery en de gin die Japanse gin stil herdefinieerde: yuzu, gyokuro, sanshopeper en een botanicalaanpak in zes categorieën.

Door de redactie van Gincave · 9 min lezen

Het grootste deel van de twintigste eeuw maakte Japan eigenlijk geen gin. Suntory en Nikka bouwden hun reputatie op whisky, en de Japanse spiritusindustrie als geheel oriënteerde zich op shōchū, sake en steeds verfijndere single malts. Gin, als die al verscheen, was een bijzaak - ofwel geïmporteerd ofwel onder licentie gemaakt met weinig onderscheid.

Ki No Bi veranderde dat. Gelanceerd in 2016 vanuit een kleine distilleerderij in het zuiden van Kyoto, was het de eerste gin die werd bedacht, gedistilleerd en gebotteld met expliciet Japanse sensibiliteiten toegepast op een London Dry-kader. Bijna een decennium later blijft het de gin die definieerde wat “Japanse gin” als categorie werkelijk betekent, en The Kyoto Distillery zelf is het referentiepunt geworden voor de bredere Japanse craft-ginbeweging.

Dit is het verhaal van de distilleerderij, de productieaanpak, de expressies die het kennen waard zijn en de bredere scene die Ki No Bi hielp creëren.

De distilleerderij

The Kyoto Distillery ligt in Minami-ku, in het zuiden van de stad, in een gebouw dat er meer uitziet als een klein theehuis dan als een spiritusfaciliteit. De onderneming werd in 2014 opgericht door David Croll en Marcin Miller, twee niet-Japanse figuren uit de spiritusindustrie die jaren in de Japanse spiritus hadden gewerkt en de afwezigheid van een serieuze Japanse gin als een kans beschouwden die het nastreven waard was. De bouw duurde twee jaar; de eerste fles kwam uit in oktober 2016.

De schaal is echt klein ten opzichte van de grote Japanse spiritushuizen. Waar Suntory’s Yamazaki-distilleerderij miljoenen flessen whisky per jaar produceert in een faciliteit op industriële schaal, ligt The Kyoto Distillery qua omvang dichter bij een kleine craftdistilleerderij waar ook ter wereld. Het team is navenant klein, en de productieaanpak is praktisch in plaats van sterk geautomatiseerd.

De waterbron doet er hier toe. De distilleerderij gebruikt water uit Fushimi, dezelfde bron die het merendeel van Kyoto’s traditionele sakebrouwers bevoorraadt. Fushimi-water is van nature zacht, met een mineraalprofiel dat een bijzonder schone distillaatbasis oplevert. Dit is deels waarom Japanse gin in het algemeen - en Ki No Bi specifiek - lichter en kristallijner aanvoelt dan zijn Britse tegenhangers. Het water zelf draagt bij aan het karakter van het distillaat.

De botanicalfilosofie

Het bepalende kenmerk van de productie van Ki No Bi is wat de distilleerderij een zes-categorieën-aanpak noemt. In plaats van alle botanicals samen in één passage te distilleren (de standaardaanpak voor vrijwel elke andere gin), verdeelt Ki No Bi zijn botanicals in zes groepen en distilleert elke groep apart. De zes distillaten worden vervolgens in specifieke verhoudingen geblend om het eindproduct te maken.

De zes categorieën, volgens het eigen materiaal van de distilleerderij:

  • Basis - jeneverbes, iris, hinokicypres
  • Citrus - yuzuschil uit het noorden van Kyoto
  • Thee - gyokuro groene thee uit Uji, de theeteeltregio ten zuidoosten van Kyoto
  • Kruidig - sanshopeper en citroenverbena
  • Specerij - gember en kinome (de jonge blaadjes van de sanshoplant)
  • Bloemig - rode shiso en bamboe

De redenering achter de zes-categorieën-aanpak: verschillende botanicals geven hun smaakverbindingen op verschillende snelheden en temperaturen vrij tijdens de distillatie. Door ze te distilleren in groepen die zijn opgezet rond soortgelijke chemie, wordt elk component bij zijn optimale extractieprofiel vastgelegd. De blendfase levert dan een distillaat op waarin elke toon in de bedoelde balans zit.

In de praktijk betekent dit dat Ki No Bi smaakt als een gin waarin de botanicals individueel zijn beschouwd in plaats van als één botanicallijst. De yuzu leest als yuzu in plaats van als generieke citrus; de gyokuro levert een plantaardige ondertoon die je niet krijgt van gins die in één passage zijn gedistilleerd; de sansho produceert een uitgesproken lage bruisende tinteling op de tong.

Het smaakprofiel

De distilleerderij omschrijft Ki No Bi als een “Kyoto Dry Gin” - met het London Dry-kader maar met Japanse botanicals. Onafhankelijke recensenten beschrijven consequent soortgelijke karaktertonen: bloemig en licht grassig in de neus, met jeneverbes in een middenpositie in plaats van vooraan; in de mond komt de jeneverbes goed op gang met de yuzucitrus opgetild en helder, de gyokuro die plantaardige diepte toevoegt, en de sansho die een uitgesproken peperige afdronk produceert die recensenten consequent aanwijzen als een van de herkenbaarste kenmerken.

De standaardexpressie wordt gebotteld op 45,7% ABV, net boven het typische bereik van 40-43%. De verhoogde sterkte draagt de botanicalcomplexiteit beter dan een botteling op 40% zou doen.

Het algehele karakter dat uit deze beschrijvingen naar voren komt: herkenbaar gin (jeneverbes aanwezig, structureel), maar met een perifeer karakter dat onmiskenbaar Japans is. Het is geen gimmickgin waarbij één kenmerkende botanical (komkommer, roos, kersenbloesem) het profiel bepaalt; het is een gin waarin veel botanicals in gesprek werken, waarbij de Japanse ingrediënten de onderscheidende toon leveren.

De expressies die het kennen waard zijn

Ki No Bi (45,7% ABV) is de standaardexpressie en de fles die de meeste mensen zullen tegenkomen. Het is de dagelijkse Kyoto Dry Gin en de fles die het merk definieerde. Het referentiepunt waartegen al het andere wordt afgemeten.

Ki No Bi Sei (54,5% ABV) is de navy strength-expressie, met een knipoog naar de Britse marinetraditie. De hogere ABV duwt de sanshopeper en gember naar voren en maakt het distillaat aanzienlijk assertiever. De standaardaanbeveling van recensenten is om het te gebruiken in Negroni’s en andere spirit-forward cocktails waar het hogere proof stand kan houden tegen assertieve modifiers.

Ki No Tea is de gelimiteerde jaarlijkse release die zwaar leunt op de gyokuro en tencha (groene thee). Minder jeneverbes, plantaardiger, duidelijker theegedreven. Het is een interessante fles maar niet de plek om te beginnen - het slaat meer aan nadat je de standaard-Ki No Bi hebt geproefd en wilt verkennen waar het theecomponent naartoe leidt.

Andere gelimiteerde releases verschijnen periodiek (Ki No Bi Karasu, Ki No Toh, experimenten met een enkele botanical) maar de drie hierboven vormen de kernlijn.

Hoe Ki No Bi past in de bredere Japanse ginscene

Sinds Ki No Bi is gelanceerd, is de Japanse gincategorie aanzienlijk uitgebreid. De flessen die het kennen waard zijn in de bredere scene:

Roku Gin (Beam Suntory) is de volumespeler. Gemaakt in een veel grotere industriële operatie dan The Kyoto Distillery, gebruikt Roku zes Japanse botanicals (kersenbloesem, kersenblad, yuzuschil, senchathee, gyokurothee, sanshopeper) plus de standaard ginbotanicals. Het resultaat is een zachtere, toegankelijkere Japanse gin dan Ki No Bi, ontworpen voor bredere distributie. Het proberen waard maar minder onderscheidend.

Nikka Coffey Gin wordt gedistilleerd door kolomketels (Nikka’s Coffey-ketels, oorspronkelijk gebouwd voor graanwhisky). De kolomdistillatie produceert een zachter, lichter distillaat dan de pot still-aanpak van Ki No Bi. Citrusgedreven met yuzu, kabosu, amanatsu en shikuwasa onder de botanicals.

Etsu Gin komt uit Hokkaido (Asahikawa Distillery) en leunt op Akita-citrus. Minder breed gedistribueerd internationaal dan Ki No Bi of Roku.

135 East Hyogo Dry Gin is een nieuwere speler van de Kaikyō Distillery, met een andere botanicalaanpak (sansho, yuzu, senchathee, akamatsuden).

Het patroon over deze flessen heen: Japanse gin als categorie is uitgegroeid tot iets echt divers, met verschillende distilleerderijen die verschillende visies nastreven op wat “Japanse gin” kan betekenen. Ki No Bi blijft het referentiepunt, niet omdat het de enige waardevolle fles is maar omdat het het sjabloon heeft gezet waartegen de anderen werken.

Waar Ki No Bi thuis past

In een Martini is de standaardaanbeveling een gin-tot-vermoutverhouding van 5:1 met een yuzuschil in plaats van citroen, als je er een kunt vinden. De yuzu in de gin paart met de extra yuzugarnering tot een martini met een onmiskenbaar Japans karakter.

In een gin-tonic werkt een schone tonic (Fever-Tree Mediterranean is de consistente aanbeveling in recensies) en één reepje citroen- of yuzuschil beter dan de zware garneringaanpak die vaak bij contemporaine gins wordt gezien. Ki No Bi heeft genoeg karakter om het drankje zonder hulp te dragen.

In een Negroni is de standaard-Ki No Bi fatsoenlijk maar is de Ki No Bi Sei merkbaar beter. De hogere ABV van de Sei houdt stand tegen Campari en het extra sanshokarakter voegt diepte toe.

Voor puur drinken beloont de standaard-Ki No Bi traag drinken op kamertemperatuur. De 45,7% ABV is hoog genoeg om assertief te zijn maar niet zo hoog dat het ongemakkelijk wordt.

Prijs en waar te koop

Ki No Bi is ruim verkrijgbaar in het VK en Europa via grote spiritusretailers; minder breed in de VS. De prijs ligt doorgaans op 55 tot 65 pond in het VK voor de standaardexpressie, met de Sei merkbaar duurder (75 tot 90 pond) en Ki No Tea toegewezen en hoger geprijsd wanneer beschikbaar.

Master of Malt voert Ki No Bi betrouwbaar met internationale verzending. The Whisky Exchange heeft het af en toe op voorraad en is de betere bron voor de Sei-expressie.

In Japan runt de distilleerderij zelf een winkel in Kyoto die een bezoek waard is als je in de stad bent - zowel voor het volledige scala aan expressies als voor distilleerderij-exclusieve bottelingen die de internationale markt niet bereiken.

De eerlijke samenvatting

Ki No Bi is de gin die een categorie definieerde. Het is niet de goedkoopste Japanse gin, het is niet de breedst gedistribueerde, en het is niet de enige die het proeven waard is. Maar het is degene die vastlegde wat Japanse gin kon zijn, en tien jaar later blijft het het referentiepunt.

Voor drinkers die de Japanse gincategorie willen begrijpen, is Ki No Bi de startfles. Voor drinkers die al weten dat ze Japanse gin lekker vinden en een veelzijdige fles voor cocktails willen, blijft het een goede keuze maar niet langer een noodzakelijke - Roku en de nieuwere spelers bieden vergelijkbare kwaliteit tegen lagere prijzen, afhankelijk van wat je van het distillaat wilt.

Wat Ki No Bi heeft dat de anderen niet hebben, is de zes-categorieën-productieaanpak, het kleinschalige distilleerderijkarakter en de consistentie die voortkomt uit een decennium van verfijning op hetzelfde recept. Die dingen zijn de prijspremie waard als ze er voor jou toe doen.

✻

Ook de moeite waard